Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ , ΣΤΗ ΦΡΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ


Η Λαμίς  Αμπουνάχι και τα δύο παιδιά της, ο τρίχρονος Ουντάι και η εννιάμηνη Λαϊάλ από τη εμπόλεμη Συρία, χάθηκαν για πάντα από πυρκαγιά στα βουνά της Σάμου. Οι ελληνικές αρχές όχι μόνο δεν προσπάθησαν να τους σώσουν, αλλά συνέλαβαν και κράτησαν επί 15 ημέρες τον πατέρα στο αστυνομικό τμήμα Σύρου, που πήγε για να καλέσει βοήθεια. Είναι ανατριχιαστικό το γεγονός ότι ήδη από την πρώτη ημέρα της εισόδου τους στη χώρα επικοινώνησαν με τις ελληνικές αρχές για βοήθεια, αλλά η βοήθεια αυτή ήρθε και έφυγε, αφού  το σωστικό σκάφος που τους προσέγγισε από τα παράλια της Σάμου, πέρασε, τους είδε κι έφυγε άπρακτο. Μάλιστα, οι δύο φίλοι τους, Σύριοι πρόσφυγες που ταξίδεψαν μαζί τους, στην προσπάθεια τους να ζητήσουν βοήθεια από την πυροσβεστική, κατέληξαν κατηγορούμενοι για εμπρησμό και προφυλακίστηκαν. Την τραγωδία που κορυφώθηκε με την φωτιά και την απανθράκωση της μητέρας με τα δυο της παιδιά, ολοκληρώνει η ελληνική αστυνομία που κρατάει τιμωρητικά φυλακισμένους τους δύο Σύριους πρόσφυγες που ζήτησαν βοήθεια.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε εγκληματικές τις ευθύνες των Ελληνικών Αρχών και θέτουμε τα ακόλουθα ερωτήματα, τα οποία χρήζουν άμεσης απάντησης από την Ελληνική Κυβέρνηση:
α) γιατί εγκατέλειψαν, χωρίς κανένα λόγο, τη σωστική επιχείρηση την πρώτη ημέρα που έγινε η έκκληση από τους πρόσφυγες και ενώ, όπως αποδεικνύεται από τις μαρτυρίες, τους είχαν ήδη εντοπίσει;
β) γιατί συνέλαβαν τον πατέρα και τον κράτησαν επί δεκαπέντε ημέρες, χωρίς να ψάξουν εγκαίρως και να σώσουν, ως όφειλαν, τη μητέρα και τα παιδιά που κινδύνευαν και τελικά χάθηκαν από την πυρκαγιά;
γ) γιατί εξακολουθούν να κρατάνε προφυλακισμένους για εμπρησμό τους δύο Σύριους πρόσφυγες που ζήτησαν βοήθεια;
Η εικόνα της Πολιτείας, που αφήνει μία οικογένεια προσφύγων να χαθεί και διώκει τους εναπομείναντες, δεν είναι απλά καταδικαστέα. Είναι το τελευταίο σκαλοπάτι ενός «κατήφορου» που ακολουθεί το ελληνικό κράτος. Μιας ολισθηρής πορείας που πρέπει να αναστραφεί άμεσα, προτού να είναι αργά για όλους μας. Η  Λαμίς Αμπουνάχι και τα δύο παιδιά της, ο τρίχρονος Ουντάι και η εννιάμηνη Λαϊάλ έχουν χαθεί. Μαζί τους χάθηκε και κάθε έννοια δικαιοσύνης και αλληλεγγύης.