Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

ΕΙΝΑΙ Η ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ...


Ερώτηση του Νίκου Χρυσόγελου προς την Κομισιόν σχετικά με τη μη βιωσιμότητα του χρέους


" Η κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει τα δυσβάσταχτα μέτρα που ενώ στοχεύουν στην μείωση του χρέους, στην πραγματικότητα πετυχαίνουν ακριβώς το αντίθετο όπως διαπιστώνει και η έκθεση "Το δημόσιο χρέος μετά το τέλος του Μνημονίου" του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους. Πολλές δημιουργικές δυνάμεις στην κοινωνία το έχουν καταλάβει εδώ και καιρό και γι αυτό δουλεύουν, ασυντόνιστα είναι η αλήθεια, για μια εναλλακτική πρόταση για την οικονομία, την κοινωνική συνοχή και την απασχόληση, που θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος και της λύσης του δημοσιονομικού προβλήματος", δήλωσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Νίκος Χρυσόγελος, με αφορμή γραπτή ερώτηση που κατέθεσε προς την Κομισιόν σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. 
Ο Νίκος Χρυσόγελος ρωτάει, μεταξύ άλλων, αν η Κομισιόν σκοπεύει να συζητήσει με την ελληνική κυβέρνηση, τους επαγγελματικούς και κοινωνικούς φορείς ένα ολοκληρωμένο εναλλακτικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας και τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων απασχόλησης που θα χρηματοδοτηθεί με επιπλέον πόρους την περίοδο 2014-2020, αφού οι πόροι από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία, αν και σημαντικοί, δεν προβλέπεται να βγάλουν τη χώρα από τη βαθιά πλέον κρίση.
"Η λιτότητα έχει φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα απ' ότι οραματίζονταν οι εμπνευστές αυτής της πολιτικής και γι αυτό το λόγο το ζήτημα του ελληνικού χρέους παραμένει δυσεπίλυτο. Το ελληνικό δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι μπορεί να  φτάσει στο 188% του ΑΕΠ στο τέλος του 2013, ενώ ο στόχος είναι να πέσει μέχρι το 2022 στο 120%, στο ανώτατο όριο όπου σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο. Τα νούμερα δεν βγαίνουν κυρίως γιατί είναι λάθος η συνταγή και η πραγματική οικονομία υποβαθμίζεται καθημερινά. Η κυβέρνηση, η τρόικα και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πρέπει να ακούσουν το Ευρωκοινοβούλιο που δηλώνει ότι αν η πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής δεν πετυχαίνει τους στόχους της και έχει παρενέργειες πρέπει να προσαρμόζεται και αυτό πρέπει να γίνεται μετά από διάλογο όχι μόνο με την κυβέρνηση αλλά και με την κοινωνία και τους κοινωνικούς εταίρους. Οι Πράσινοι το έχουμε πει πολλές φορές, είναι ώρα να ακούσουν και οι άλλοι" .

Ο Νίκος Χρυσόγελος τονίζει στην ερώτησή του ότι σύμφωνα με την έκθεση "Το δημόσιο χρέος μετά το τέλος του Μνημονίου" του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους που έχει συσταθεί στην Ελληνική Βουλή, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα στις 9 Οκτωβρίου μία μέρα πριν από την έναρξη της συζήτησης επί του Σχεδίου του Προϋπολογισμού 2014 στην αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων:
  • Μια νέα δανειακή σύμβαση για το κλείσιμο του δημοσιονομικού κενού δίνει μόνο προσωρινή λύση για ένα ή δύο χρόνια.
  • Το χρέος δεν πρόκειται να τεθεί σε τροχιά μείωσης και να γίνει βιώσιμο έως το 2022 αποκλειστικά με εθνικές προσπάθειες αποταμίευσης.
  • Είναι ψευδαίσθηση να αναμένουμε ότι η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014 για να καλύψει με  λογικούς όρους τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του χρέους συν τυχόν έκτακτες ανάγκες. Η αριθμητική του χρέους είναι εναντίον μας.

Με δεδομένο ότι "η χώρα είναι σε χειρότερη θέση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους της αφού έχει καταρρεύσει η παραγωγική της βάση" και αφού αυξάνεται για άλλη μια χρονιά η αδυναμία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αλλά και των πολιτών να ανταποκριθούν στην βαριά φορολογία αλλά και στην πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών που οδηγεί σε αύξηση των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων πάνω από 1,5 δις ευρώ, ο Νίκος Χρυσόγελος ερωτά τη Κομισιόν:
1. Πώς απαντάει στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους που διαπιστώνει επί της ουσίας ότι η ακολουθούμενη πολιτική δεν οδηγεί σε αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων και θεωρεί ότι δεν θα επιτευχθεί μόνο με ελληνικές προσπάθειες η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους μέχρι το 2022;
2. Αν σκοπεύει να συζητήσει με την ελληνική κυβέρνηση, τους επαγγελματικούς και κοινωνικούς φορείς ένα ολοκληρωμένο εναλλακτικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας και τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων απασχόλησης που θα χρηματοδοτηθεί με επιπλέον πόρους την περίοδο 2014-2020, αφού οι πόροι από τα Ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία αν και σημαντικοί δεν προβλέπεται να βγάλουν τη χώρα από τη βαθιά κρίση;