Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΓΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
Αυτή η αναρχία που υπάρχει στο κέντρο κυρίως της πόλης μας, με τις πέργκολες που φυτρώνουν σαν «μανιτάρια», είναι κάτι που μόνο αν γνωρίζεις το πως λειτουργεί το σύστημα διαχείρισης της τοπικής εξουσίας , μπορείς να το καταλάβεις κάπως ... Όποιος καταστηματάρχης είναι ιδιοκτήτης καφενείου ,καφετέρια, ουζερί, ταβέρνας, ψητοπωλείου κλπ , έχοντας πρόσβαση σε πλατεία, μικρή ή μεγάλη , σε πεζόδρομο, σε πάρκο ή οτιδήποτε άλλο τέτοιου είδους τέλος πάντων και θέλει να επεκτείνει τον χώρο της επιχείρησής του, «στήνει» μια πέργκολα …
Μια πέργκολα, όπως ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης του αρέσει αισθητικά … Στην συνέχεια, την κλείνει γύρω- γύρω μα χοντρό νάυλον , κάνοντας και πόρτες που ….ανοιγοκλείνουν και όλα καλά ...
Μόνο το λουκέτο λείπει, απ’ αυτές τις πόρτες, αλλά που θα πάει, θα μπει και αυτό κάποια στιγμή …
Και βεβαίως, εδώ μιλάμε για κατάληψη κοινόχρηστου χώρου, τελείως παράνομα ,με την προφορική ίσως συναίνεση από την Αρχή, που είναι βάσει νόμου, επιφορτισμένη μ’ αυτές τις αδειοδοτήσεις. Έχοντας λοιπόν…. «σιωπηρές πλάτες» κάποιοι καταστηματάρχες για αυτές τους τις ενέργειες (καταλήψεις δηλαδή παράνομες κοινόχρηστων χώρων), προχωρούν…, κάνοντας… επενδύσεις με τις πέργκολες και τα κλεισίματά τους . Τον χειμώνα για παράδειγμα τοποθετούν μέσα σ’ αυτούς τους χώρους , συστήματα θέρμανσης και το καλοκαίρι συστήματα ψύξης ….Βλέποντας οι άλλοι καταστηματάρχες τους συναδέλφους τους να παρανομούν και να παραμένουν ατιμώρητοι , προχωρούν και αυτοί στις ίδιες ή παραπλήσιες πράξεις , δημιουργώντας τελικά αυτή την ακαλαίσθητη και εκτρωματική κατάσταση στο κέντρο της πόλης μας , δημιουργώντας όμως και εκ παραλλήλου και τετελεσμένες καταστάσεις ουσιαστικά, μ’ ότι αυτό συνεπάγεται ….Εκτός όμως απ’ αυτό, υπάρχουν καταστηματάρχες που με τις παράνομες πέργκολές τους και τα παράνομα «κλεισίματα» των κοινοχρήστων χώρων που κάνουν , δημιουργούν προβλήματα στους πολίτες που δεν μπορούν να περπατήσουν σ’ αυτούς τους χώρους (πχ σε πεζόδρομους στην Απλωταριά και γύρω από την Απλωταριά κυρίως), δημιουργούν όμως προβλήματα και σε γειτονικούς τους επαγγελματίες , που δεν μπορούν να περπατήσουν γύρω από την επιχείρησή τους με άνεση, μιας και οι χώροι είναι …κατειλημμένοι από τις πέργκολες. Μια τέτοια περίπτωση για παράδειγμα , είναι στο περίπτερο του Λάμπρου Φιλιππάκη , στην πλατεία Βουνακίου .
Όλη αυτή η αναρχία , ο «τσαμπουκάς», η ακαλαισθησία, η εκτρωματική κατάσταση γενικά , που επικρατεί στο κέντρο της πόλης μας , μ’ αυτές τις παράνομες καταλήψεις των κοινοχρήστων χώρων από τους εν λόγω καταστηματάρχες, οφείλεται σχεδόν στο 100%, στην τοπική διαχειριστική εξουσία , στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δηλαδή , στην Δημοτική Αρχή Χίου και την σημερινή και τις προηγούμενες που εξ αιτίας της ρουσφετολογικής διαχειριστικής αντίληψης, των πελατειακών σχέσεων, της «μείωσης» του πολιτικού κόστους και της παντελούς σχεδόν αδιαφορίας απέναντι σ’ αυτά τα ζητήματα , έχουν «συναινέσει» ουσιαστικά, στο να δημιουργηθεί αυτό που όλοι βλέπουμε …
Φυσικά και είμαστε υπέρ της επαγγελματικής δραστηριότητας και της ανάπτυξης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Όχι όμως αυτές να λειτουργούν εις βάρος των συναδέλφων τους επαγγελματιών και εις βάρος της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στους κοινόχρηστους χώρους . Χρειάζεται μία κεντρική πολιτική απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο Χίου, που να βάζει τα πράγματα στην θέση τους και να βάζει συγκεκριμένους κανόνες , για να σταματήσει επί τέλους αυτή η αναρχία και ο «τσαμπουκάς» . Αυτή η απόφαση , ήδη έπρεπε να έχει ληφθεί , αλλά έγραψα πιο πάνω για ποιούς λόγους δεν είχε ληφθεί ως σήμερα. Ας προσπαθήσουμε επί τέλους όλοι μαζί , να δώσουμε μια πιο όμορφη εικόνα στην πόλη μας! !
