Ο προϋπολογισμός, που συζητείται από χθες στη Βουλή, θα ψηφιστεί την Τρίτη το βράδυ με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία που έχει λάβει προϋπολογισμός της χώρας κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης.
Παρά ταύτα, άπαντες γνωρίζουν καλά ότι πρόκειται για έναν προϋπολογισμό που στην πραγματικότητα δεν θα εκτελεστεί ποτέ, γιατί βασίζεται σε στοιχεία που θα τα ξεπεράσει πολύ σύντομα η οικονομική πραγματικότητα της χώρας.
Το βασικό σημείο εκκίνησης, το οποίο καθιστά βέβαιη την αναξιοπιστία του προϋπολογισμού, είναι ότι λαμβάνει ως δεδομένο ότι η ύφεση φέτος θα είναι 5,5% του ΑΕΠ και προβλέπει ύφεση για το 2012 2,8% του ΑΕΠ.
Η έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για την ελληνική οικονομία προβλέπει ύφεση 6% για φέτος και πάνω από 3% για την επόμενη χρονιά, ενώ αποτελεί πλέον κοινό τόπο ότι θα συμπληρώσουμε τουλάχιστον πέντε χρόνια συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας. Το πιθανότερο είναι ότι ακόμη και αυτές οι προβλέψεις θα ξεπεραστούν προς το χειρότερο, λόγω της δυναμικής που αποκτά η ύφεση.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός περί τα οικονομικά για να αντιληφθεί ότι όσο βαθαίνει η ύφεση τόσο μειώνονται τα έσοδα του προϋπολογισμού και η εξίσωση γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι θα έχουμε έναν προϋπολογισμό ψηφισμένο με μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, είναι σαφές ότι οδηγούμαστε στην αποτυχία της εκτέλεσής του.
Η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα έχει, πλέον, εξαιρετικά επικίνδυνες κοινωνικές παρενέργειες. Η δημοσιονομική αυστηρότητα και η λιτότητα δεν συνδέονται με καμία αναπτυξιακή προοπτική και οδηγούν στη φτωχοποίηση ευρύτερων επαγγελματικών και κοινωνικών στρωμάτων.
Με ποσοστό ανεργίας που έχει ξεπεράσει το 18% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, με συντάξεις που οδηγούνται σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση (κύριες και επικουρικές), είναι φανερό ότι πάμε για διάλυση της ελληνικής κοινωνίας χωρίς να φαίνεται πουθενά φως στο τούνελ.
Είναι επιτακτική ανάγκη να απαιτήσουμε από τους εταίρους και δανειστές μας την αλλαγή αυτής της αδιέξοδης πολιτικής και τη λήψη μέτρων που θα επιτρέπουν την επανεκκίνηση της οικονομίας μας. Διαφορετικά, οδηγούμαστε σε μια προδιαγεγραμμένη καταστροφή που θα υποθηκεύσει το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς.
