
Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
Μην είναι τ’ άπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι τ’ άπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
ΟΛΑ ΕΝΕΧΥΡΑ. Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που μας έβαλαν μες την καρδιά
και ζέχνει αθώρητο, μαύρου ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: ΣΚΥΨΤΕ ΠΑΙΔΙΑ!
και κάτι που μας έβαλαν μες την καρδιά
και ζέχνει αθώρητο, μαύρου ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: ΣΚΥΨΤΕ ΠΑΙΔΙΑ!